تاریخ انتشار:۰۴ اسفند ۱۳۹۳در ۸:۵۵ ق.ظ کد خبر:108 تعداد بازديد: 613 بازدید

محمدرحيم يوسفي مدير ندامتگاه شهرري:

مفهوم رشوه

image_pdfimage_print

«رشوه» عبارت است از «آنچه براي از بين بردن حقي و يا حق نمودن باطلي مي دهند يا «آنچه كه به كسي بدهند تا كاري برخلاف وظيفه خود انجام دهد، يا حق كسي را ضايع و باطل كند يا حكمي برخلاف حق و عدالت بدهد».
با توجه به تعريف فوق، مي توان گفت كه اساس رشوه را «قصد و نيت باطل» تشكيل مي دهد. لذا دامنه رشوه وسعت مي يابد و به هر چيزي كه با هدف ابطال حق به ديگري داده شود، اطلاق مي گردد. حتي كلامي كه به منظور تطميع و تحريك باشد و نيز تملق در تكريم ديگران، رشوه محسوب مي شود. گفتني است دو واژه «رشا»: رشوه دادن و «ارتشاء»: رشوه گرفتن از همين ريشه اخذ
شده است.
رشوه‌خواری یک پدیده ناهنجار و آسیبی جدی در روابط اجتماعی انسانهاست که باعث اختلاط و آمیختگی حق و باطل و حلال و حرام می‌گردد. چیزی است که به حاکم و یا غیر حاکم می‌دهند تا به نفع رشوه‌دهنده حکم کند و یا آنچه که رشوه‌دهنده می‌خواهد، عمل کند. بنابراین، رشوه‌دهنده کسی است که چیزی را می‌دهد تا گیرنده، او را در امر باطلی، یاری و کمک کند. البته دادن و گرفتن رشوه در موارد مختلف، به اشکال گوناگونی صورت می‌گیرد؛ گاه جهت تسریع امری و انجام کاری خارج از نوبت، زمانی به خاطر انجام کاری که قانوناً بر عهده او نیست، ولی به لحاظ نفوذ اجتماعی،توان انجام آن را دارد و در برخی موارد هم جهت ابطال حق و احیاء باطلی پولهای هنگفتی، تحت عناوین: حقّ الزحمه، پول چای، هدیه و شیرینی ردّ و بدل و دست به دست می‌شود.
رشوه‌خواری و فساد اداری به عنوان یک پدیده ناهنجار، انحطاط در جهات مختلف یک جامعه را سرعت می‌بخشد؛ لذا در کلیه نظامهای جهانی، شدیدا مورد نکوهش قرار گرفته است. آمار و ارقامی که از داد و ستدهای پولی (رشوه) تحت عناوین مختلف ارائه می‌شود، حقیقتاً سرسام‌آور و نگران کننده است.
در آموزه‌های دینی مکتب انسان‌ساز اسلام به عنوان یک جریان زنده و پویا، اخذ رشوه را به مثابه یک عمل زشت، نفرت‌انگیز و گناه بزرگ و نابخشودنی، معرفی کرده و انسانها را از رشوه گرفتن و واسطه‌گری بین دهنده و گیرنده به شدت نهی کرده است.
اخلاق، ایمان و معنویت، اساس ارزشها و فضائل انسانی به حساب می‌آیند و باعث فداکاری، عفت و پاکدامنی انسان می‌شوند و سبب چشم‌پوشی و بی‌اعتنایی به برخی لذایذ مادی، به خصوص اعمال نامشروع و خلاف قانون می‌گردند. در طرف مقابل، فقدان ایمان، دوری از معنویت و بی‌توجهی به توحید و معاد، اساس هر جرم و جنایت از جمله ضایع نمودن حقوق دیگران را تشکیل می‌دهند؛ رشوه‌خواری یکی از مصادیق برجسته صفات زشت و ناپسند می‌باشد.
عدم تعادل دخل و خرج از جمله عواملی که در ناهنجاریها و آسیبهای اجتماعی، نقش به سزایی دارد، فقر و تنگ‌دستی است. در آموزه‌های دینی نیز از «فقر» به عنوان مرگ بزرگی که دنیا و آخرت انسان را نابود می‌کندیاد شده است لذا کارشناسان علوم اجتماعی، عدم تعادل دخل و خرج کارگران، کارمندان و مدیران را به عنوان عامل مؤثر در شیوع رشوه‌خواری، معرفی می‌کنند.
محمدرحيم يوسفي مدير ندامتگاه شهرري

مطالب مرتبط


ارسال نظر

Go to TOP