تاریخ انتشار:۰۴ اسفند ۱۳۹۳در ۸:۵۹ ق.ظ کد خبر:118 تعداد بازديد: 1156 بازدید

فریدون اسلامی کارشناس ارشد مشاوره خانواده:

خانواده ، اساسی ترین نهاد اجتماعی

image_pdfimage_print

خانواده یکی از اساسی ترین یا اولین نهاد اجتماعی می باشد که دارای کار کردهای مهم و اساسی می باشد و هیچکدام از نهاد اجتماعی دیگر چنین نقش و توانایی را ندارد و اگر کارکرد خانواده مختل شود تأثیرات مخرب بسیاری بر اجتماع خواهد داشت از این رو درمان خانواده دارای اختلال در کارکرد عملکرد مسأله ای بسیار مهم می باشد و درسلامت اجتماعی نقش بسیار عمده ای را ایفا می کند و هیچ جامعه ای بدون داشتن خانواده های سالم و ایمن از ایمنی برخوردار نیست و خانواد های سالم اجتماع سالم را بنا می کنند .

یکی از خانواده هایی که در جامعه ما دچار آسیب های جدی شده است و نیاز به توجه خاص جهت درمان و اصلاح داردخانواده های زندانیان می باشد و اگر ما قصد بازپروری و اصلاح زندانیان بعد از خروج آنها از زندان را داشته باشیم باید به خانواده های آنها به عنوان مکانی که آنها بعد از زندان به آن وارد می شوند و می تواند در اصلاح و بازپروری نقش مهمی را ایفا کند ،  نگاه عمیق تری داشته باشیم و آنرا در برنامه های اصلاح و تربیت به حساب بیاوریم.

از طرفی فرزندان و همسران زندانیان نیز به عنوان گروه های در خطر بالا نیز از اهمیت بالایی برخوردارند. اگر ما بخواهیم برنامه کاهش زندانیان و کاهش ورود به زندان را اجرا کنیم به طور حتم باید این خانواده ها در صدر برنامه ها قرارداده شوند و تأثیر آنها در موفقیت برنامه مد نظر قرارداده شود. طبق تحقیقات، زندانیانی که روابط خوبی با خانواده هایش در طول زندان داشتند پس از آزادی از زندان موفقیت بیشتری درزندگی داشتند و بازگشت آنها به زندان کم شد. همچنین طی تحقیقات تولن گورا ( ۱۹۹۵) نقش روابط خانوادگی و تربیت والدین نقش بسیار مهمی را دررشد کودکان خانواده های زندانی و جلوگیری از بروز جرم و خشونت در آنها داشته است. هم اکنون برنامه های سازمان زندانها بر اساس زندانیان در بند  می باشد و برنامه های آموزشی و تربیتی معطوف به زندان می باشد و برنامه هایی برای آموزش به خانواده های این زندانیان در نظر گرفته نشده است. تجربه کوتاه مدت ما در مشاوره با این خانواده ها در انجمن حمایت زندانیان به عنوان تنها انجمن موثر در این زمینه نشان داد که این خانواده ها از مشکلات زیادی رنج می برند که به بعضی از آنها می پردازیم .

مشکلات مالی:

 این خانواده ها به شدت از مشکلات مالی رنج می برند. با توجه به اجاره بهای بالا، این خانواده ها اکثراً به زحمت از عهده اجاره خانه بر می آیند و پولی برای خرید مایحتاج زندگی و تغذیه سالم برای آنها باقی نمی ماند. اکثر آنها روی یارانه خود برنامه ریزی کرده اند و کمبودهای فراوانی دارند که این خود میتواند بر فرزندان آنها اثرات مخربی داشته باشد.

مشکلات عاطفی و روانی :

این افراد با فقدان مهر و عاطفه همسر خود که روزی به امید داشتن آن برای سالهاو تا آخر  عمر ازدواج کرده اند روبرو هستند و متأسفانه این افراد ازطرف خانواده مبدا خود نیز چنین حمایتی را دریافت نمی کنند تا جایگزین مدتی که همسرشان در بند می باشد باشد.و این اثرات جبران ناپذیری بر روان ابن افراد می گذارد.اکثر این افراد نیاز به خدمات مشاوره فردی و گروهی جهت فراگیری مکانیزمهای کنار آمدن با این شرایط دارند.

مشکلات تربیت فرزندان:

 بعد از مشکلات مالی بزرگترین مشکلی که این خانواده ها با آن دست به گریبانند تربیت فرزندانشان در غیاب پدر یا مادراست .

با توجه به نیاز به نظام سلسله مراتبی خانواده که در رأس هرم پدر می باشد، فقدان پدر در خانواده مشکلات فراوانی را برای مادر خانواده و خلاء محبت پدری را برای فرزندان بوجود آورده و علاوه بر این  مادران ناسازگاریهای فرزندانشان را نیز  باید تحمل کنند.

خانواده ها گاهاً دارای آموزشهای لازم در جهت تربیت فرزندانشان نیستند و این مشکل در خانواده زندانیان بیشتر مشاهده می شود. مادر خانوده باید به فکر سیر کردن شکم خود و فرزندانش باشد و دیگر وقت و رمقی برای او جهت تربیت درست فرزندانش باقی نمی ماند و فرزندان نیز از نبود و خلاء هرم قدرت ( پدر ) سوء استفاده کرده و خواسته یا نا خواسته دست به اعمال ناشایست می زنند .

بر اساس نظر متخصصان علم رفتار شناسی، برای اینکه رفتاری تکرار شود و به عادت تبدیل شود به تقویت نیاز دارد . تمامی رفتارهای ناسازگارانه این کودکان آموخته شده است. در اکثر مواقع مادران این کودکان به خاطر خستگی و کم حوصلگی رفتار کودکانشان را تقویت می کنند که رفته رفته این رفتار آموخته شده به رفتاری ناسازگار تبدیل می شود. بنابراین اکثر این خانواده ها به مشاوره های فردی در این زمینه دارند و باید به این موضوع توجه جدی شود. زیرا در صورت ادامه رفتارهای ناسازگارانه ،این کودکان درآینده راه پدر را خواهند پیمود و چنانچه ما قصد برنامه ریزی جهت کاهش ورود به زندان را داریم  ضروریست کودکان خانواده زندانیان را درصدر برنامه خود قرار دهیم و از آنها حمایت های مالی، عاطفی کنیم  و خدمات مشاوره ای را برای آنها در طول رشدشان در نظربگیریم.

مطالب مرتبط


ارسال نظر

Go to TOP