تاریخ انتشار:۰۴ اسفند ۱۳۹۳در ۳:۱۴ ب.ظ کد خبر:150 تعداد بازديد: 518 بازدید

زندگی به سبک شهدا

image_pdfimage_print

صبح‌ها قبل از این که به سر کارش برود، قرآن می‌خواند. یک روز قرآنش را خواند و لباس‌هایش را پوشید تا به محل کارش برود.
گفتم: «نمی‌خواهید صبحانه بخورید؟»
جواب داد: «وقت ندارم، دیر شده است.»
گفتم: «خوب شما قرآنتان را می‌توانید در محل کارتان بخوانید و آن وقتی را که برای خواندن قرآن می‌گذارید، صبحانه‌تان را بخورید.»
ایشان در جواب حرفم گفتند: «صبحانه غذای جسم است ولی قرآن غذای روح است»
و به محل کارشان رفتند.

راوی : از زبان همسر شهید «علیرضا عاصمی»

مطالب مرتبط


ارسال نظر

Go to TOP