تاریخ انتشار:۱۰ اسفند ۱۳۹۳در ۳:۰۷ ب.ظ کد خبر:190 تعداد بازديد: 477 بازدید

چگونه فرزندمان را مستقل تربیت کنیم؟

image_pdfimage_print

بچه‌ای با اعتمادبه‌نفس است که بداند خطرها همیشه وجود دارد و قرار نیست همیشه والدین از او محافظت كنند. وقتی فرزندمان راهی مدرسه و دانشگاه می‌شود، باید بتواند از خود مراقبت كند. والدین باید همیشه به فرزندشان در مورد خطرهای موجود آگاهی دهند اما او را نترسانند. کافی است به او بفهمانیم همیشه هستیم و اگر مشكلی داشت، می‌تواند با ما مشورت كند.
یعنی اگر برای فرزندمان خارج از خانه مثلا در مدرسه مشكلی پیش آمد، شخصا دخالت نکنیم؟
در بسیاری موارد وقتی كودك دچار مشكل می‌شود، كافی است به جای اینکه پدر و مادر دنبال حل ماجرا باشند، به او راهكار نشان دهند. اگر مشکل در حدی بود كه فرزند به ‌تنهایی قادر به حل آن بود، نباید دخالت كرد. اگر با دوستی دعوایش شد یا دوستی به او سیگار تعارف كرد، اجازه بدهید خودش مساله را حل كند. والدین نباید با بروز هر مشکلی برای شكایت و حل مساله راهی مدرسه شوند. اگر كودك در بحث با دوستش ناتوان است، نباید به او گفت بی‌عرضه! باید راه را نشانش داد و مجهزش کرد و دوباره او را راهی میدان كرد تا تجربه كسب كند.
خیلی از والدین به ‌خصوص در راه مدرسه دورادور مراقب فرزندشان هستند. این کار درست نیست. والدین نباید فرزندشان را تعقیب كنند و مرتب مواظب خطرهای احتمالی باشند زیرا این كار خود نشانه پایین بودن اعتماد به ‌نفس والدین و ترس آنها از اجتماع است. به فرزندتان در مورد مسایل آگاهی دهید و بعد اجازه دهید با آدم‌های اجتماع ارتباط برقرار كند.

جامعه ترس ندارد
این ذهنیت ماست كه جامعه ترس دارد و فرزندمان را می‌ترساند. نكته بسیار مهم این است كه برخی والدین خودشان اعتماد به‌ نفس ندارند. اگر والدینی اعتماد به ‌نفس پایین دارند، به جای كاركردن روی اعتماد به ‌نفس فرزندشان بهتر است اول از خود شروع كنند.
در واقع باید كودك و نوجوان مان را متناسب با سنش با خطرهای احتمالی و قوانین اجتماعی آشنا و بعد به ‌تدریج او را رها كنیم تا در جامعه مستقل شود.حتی گاهی نیاز نیست برخی مسایل را برایش بشکافیم و توضیح دهیم چون وقتی كودك وارد مدرسه می‌شود، روابط اجتماعی را می‌آموزد و با همسن‌ و سالانش رشد می‌كند. كودك در مدرسه ناکامی‌ها، دعواكردن، دزدی و… را كه بعدها در جامعه هم شاهد آن خواهد بود، می‌بیند و به ‌تدریج شخصیت او شكل می‌گیرد و متوجه می‌شود چه كاری خوب و چه كاری بد است.
در دوران بلوغ چه کنیم که اعتماد به نفسش کاهش پیدا نکند؟
این مرحله را نباید بغرنج جلوه داد و خاص کرد. والدین باید با فرزندشان همدلی كنند و بگویند می‌دانند او آدمی بزرگ در قالبی كوچك است . باید با همدردی به نوجوان کمک کرد این مرحله از رشد و تكامل را هم پشت سر بگذارد. لازم نیست هم و غم شما ممانعت از غصه‌دار شدن فرزندتان باشد. کافی است به او یادآوری كنید كه این مرحله جزئی از تكامل است و باید پوست‌اندازی كند و از کودکی بگذرد.
در گذشته بچه‌های نوجوان را در ایام تابستان و تعطیلی سر کار می‌فرستادند تا تجربه کسب کنند. فکر می‌کنید این کار الان هم درست است؟
چرا که نه؟! اگر فرزند ما خودش بخواهد سر كاری برود و ما هم این توانایی را داشته باشیم که مکان مناسبی برای این منظور بیابیم، خوب است كه در زمان فراغت او را به كاری مشغول کنیم.

مطالب مرتبط


ارسال نظر

Go to TOP