تاریخ انتشار:۱۳ اسفند ۱۳۹۳در ۷:۵۵ ق.ظ کد خبر:266 تعداد بازديد: 1051 بازدید

بزهكاري

image_pdfimage_print

بزهكاري از واژه لاتيني Delinquer در  معناي خطا كردن گرفته شده است. بزهكاري وضع يا حالتي است كه شخص تخطي كننده از الزامات قانوني خود با آن مواجه مي شود .  در اين صورت جنايت موجب اسناد مسئوليت به مجرم مي شود و متعاقب آن، فرد با مجازات هايي روبه رو
مي گردد. همچنين بزهكاري در معناي لغوي به معناي انجام ندادن يك وظيفه و يا ارتكاب يك تقصير است و نه ضرورتاً ارتكاب يك جرم. با اين حال در بسياري موارد تقريباً مترادف با جرم نيز به كار مي رود؛ به ويژه جرائمي كه خيلي بزرگ تلقي نمي شوند يا جوانان معمولاً مرتكب آن مي شوند. از مفهوم بزهكاري جوانان عموماً براي اشاره به رفتارهايي مثل غيبت از مدرسه و يا گريز از كنترل والدين استفاده مي شود كه براي افراد بزرگسال جرم محسوب نمي شود .
برخي نويسندگان آمريكايي اين گونه بزه ها را جرائم منزلتي مي خوانند.
اصطلاح بزهكاري گاهي در مورد فردي كه صرفاً مرتكب جرائمي كوچك شده است به كار نمي رود؛ بلكه بر بي انضباطي يا رفتار ضداجتماعي نيز دلالت دارد. دلايل توجيهي براي اين استفاده در مورد بزهكاران جواني است كه مكرراً در دادگا ههاي جوانان حاضر مي شوند. اين دسته جوانان به دلايلي دردسرساز تلقي مي شوند؛ از جمله
مي توان به مقاومت آنها در برابر انتظارات انضباطي والدين، استعداد آنها در رفتارهاي پرخاشگرانه، مورد توجه معلم قرار نداشتن ، حضور غيرمنظم و عقب افتادگي آموزشي، تمايل به همنشيني با افرادي مشابه با خود و شركت در بزه هاي گروهي مثل خرابكاري يا استفاده غيرقانوني از مواد مخدر ، تمايل به حمل سلاح و استفاده از آن و درگيري هاي فيزيكي اشاره كرد. چنين نوجواناني نگرشهاي پرخاشگرانه و قلدرانه اي را پيشه مي كنند؛ تحمل اقليت هاي قومي را ندارند و نسبت به همه مراجع قدرت و به خصوص پليس نگرش خصمانه و مشكوكي دارند.
سبك هاي زندگي اين جوانان در فرآيند رشد به ميزان قابل توجهي لذت طلبانه مي شود و با ويژگي هايي همچون مصرف زياد مشروبات الكلي، مصرف مواد مخدر، بي بندوباري جنسي، پرداختن به كارهاي موقتي كه نيازي به مهارت و آموزش ندارد، بيكاري طولاني و استفاده سازمان نيافته و غيرمولد از اوقات فراغت مشخص
مي شود.
از سوي ديگر ضداجتماعي بودن فراگير اين دسته از جوانان عموماً معلول ويژگي هايي مثل تربيت نامناسب، محروميت هاي خانوادگي و كجروي يا مجرميت والدين است.
خوشبختانه بيشتر بزهكاران جوان پس از گذر از سنين نوجواني و با ورود به دهه بيست سالگي، خود را با هنجارهاي اجتماعي منطبق مي سازند . نوجواناني كه به خانواده هاي محروم تعلق دارند معمولاً بيشتر احتمال دارد كه گرايشهاي مجرمانه را در دوران بزرگسالي نيز ادامه دهند و به صورت مكرر زنداني شوند.

مطالب مرتبط


ارسال نظر

Go to TOP