تاریخ انتشار:۱۴ شهریور ۱۳۹۴در ۱۰:۱۶ ق.ظ کد خبر:568 تعداد بازديد: 457 بازدید

روایت ایرنا از زندگی خانواده های زندانیان؛

آنها که تاوان جرم دیگران را می پردازند

ایرنا- اینجا خانه ای خرابه و فرسوده در چشمه علی شهرری است که خانواده ای زندانی به دلیل جواب کردن صاحبخانه روی خانواده زندانی دیگر آوار و به عبارتی قوز بالای قوز شده اند. بارها و بارها از همه مسوولان چه مسوولان قضایی مانند رییس سازمان ...
image_pdfimage_print

ایرنا- اینجا خانه ای خرابه و فرسوده در چشمه علی شهرری است که خانواده ای زندانی به دلیل جواب کردن صاحبخانه روی خانواده زندانی دیگر آوار و به عبارتی قوز بالای قوز شده اند.
بارها و بارها از همه مسوولان چه مسوولان قضایی مانند رییس سازمان زندانها گرفته تا دیگر مسوولان شنیده ایم که نوع نگاهمان به خانواده زندانی باید تغییر کند؛ چون آنها گناهی مرتکب نشده اند که اینگونه باید تاوان رفتار پدر یا مادر و یا هردو را با نوع نگاه و رفتار ما بدهند.
اما در این زمینه چقدر توانستیم خوب عمل کنیم؛ چقدر فرزندان و همسر زندانیان را جزو جامعه دانستیم و اجازه دادیم کودکانمان با کودکان زندانی همبازی شوند؟ چقدر وقتی به همسر زندانی نگاه کردیم از او فاصله نگرفتیم؟
گاهی حس می کنیم خانواده های زندانی به یک بیماری مسری مبتلا هستند که تا به ما نزدیک می شوند بیماری آنها به ما منتقل می شود، در حالی که چنین نیست.
** خانه ای فرسوده که دیوارش در حال فرو ریختن است
همراه انجمن حمایت زندانیان به سمت خانه ای در چشمه علی شهرری رفتیم تا از یک خانواده زندانی بازدید کنیم. در مسیر به من(خبرنگار) گفته شده یک همسر زندانی با دو فرزندش به دلیل جواب کردن صاحبخانه به خانه یک زندانی دیگر که همسر و پنج فرزندش در آنجا به عنوان مستاجر زندگی می کنند، پناه برده اند.
جرم همسر این زن، سرقت اعلام شده است؛ گویا این زن جوان دو پسر ۱۲ و ۶ ساله دارد که به دلیل نداشتن جا و مکان پسر بزرگش را در ایام تابستان به خانه مادرش در یکی از شهرستان ها فرستاده بود.
محله ای که دو خانواده زندانی در آن زندگی می کردند مشرف به کوه بود و خانه آنها دقیقا جایی واقع شده بود که از چند طرف خانه ای مشاهده نمی شد.
به خانه که نگاه کردم متوجه دیواری شدم که گویی قرار بود همانجا سر ما آوار شود.
** خوش بحالت که در زندان هستی و آوارگی ما را نداری
همسر زندانی که بغض هایش را می خورد شروع به حرف زدن کرد؛ او گفت: بارها به همسرم گفتم خوش به حالت که در زندان هستی؛ نه ترس ریختن وسایل به کوچه توسط صاحبخانه را داری نه دغدغه درس و تحصیل بچه! تو در زندان هستی و وعده های غذایی ات سر موقع برقرار است. نه از سرما میلرزی نه از گرما می سوزی!
این همسر زندانی ادامه داد: وقتی صاحبخانه وسایلمان را بیرون پرت کرد، جایی برای رفتن نداشتم تا اینکه (با اشاره به همسر زندانی دیگر که در این خانه مستاجر است) این خانم لطف کرد و وسایلم را در خانه خود جا داد؛ اما چه فایده اینها خود اینجا مستاجر هستند و خانه شان در حال ریختن!
** سه کودک همسن در یک خانه و نداشتن ۳۰ تومان برای گرفتن کارنامه
در این مکان مثلا خانه، سه کودک کلاس ششمی زندگی می کنند؛ یکی پسر مستاجر اصلی؛ یکی نوه مستاجر اصلی و سومی نیز فرزند زندانی قصه ما است.
هیچکدام از این سه کودک به دلیل نداشتن ۳۰ هزار تومان کارنامه تحصیلی خود را از مدرسه نگرفته اند.
وقتی همسر زندانی از نگرفتن کارنامه و نداشتن پول برای ثبت نام فرزندش و تهیه روپوش مدرسه گفت؛ انجمن حمایت از مددکار خواست تا این خانواده را تحت پوشش این انجمن قرار داده تا این همسر زندانی بتواند هزینه تحصیل کودک خود را بپردازد.
** فقط یک سقف می خواهم؛ برای هزینه فرزندانم کار می کنم
این زن جوان ادامه داد: همه دغدغه من در حال حاضر داشتن سقفی است که بتوانم با دو فرزندم زیر آن زندگی کنم و سر یک سفره باهم باشیم.
وی ادامه داد: اگر جایی برای زندگی کردن داشته باشم هزینه خود و فرزندانم را با کارگری و انجام کارهای خدماتی تامین می کنم.
گویا منزلی که در آن سه خانواده زندگی می کنند، محل زندگی دوران کودکی هادی ساعی است که بعدها آن را فروخته اند و حالا آقای ساعی گهگاهی به گفته مستاجر اصلی، دوستان خارجی اش را برای بازدید به عنوان یک جای تاریخی به اینجا می آورد و این ساختمان را نشان آنها می دهد.
مطالب برای گفتن بسیار است اما در پایان می خواهم تکرار کنم که بیاییم نوع نگاهمان را به خانواده های زندانیان تغییر دهیم؛ مسوولان و مردم هر کدام در جای خود باید به این قشر از جامعه نیز توجه داشته باشند.
یقین داشته باشیم اگر این فرزندان همانند پدران خود فردا به آسیب اجتماعی تبدیل شوند، نه خود نه فرزندانمان هیچکدام از این آسیب ها در امان نخواهیم بود و جایی از این آسیب به خودمان وارد می شود.

خیران نیک اندیش درصورت تمایل برای حمایت از این خانواده می توانند کمک های خود را به حساب های سیبای ۰۱۰۰۴۹۳۳۱۰۰۰۱ ، حساب ۵۳۵۳ حساب خاص بانک ملی و یا با مراجعه به سایت haami.org ، بخش نذورات سایت انجمن حمایت زندانیان مرکز واریز کنند؛ یا اینکه با شماره تلفن ۵۶۲۵۸۳۶۴ در ساعات اداری تماس بگیرند.

مطالب مرتبط



ارسال نظر براي اين مطلب مسدود شده است.

Go to TOP