تاریخ انتشار:۰۶ آبان ۱۳۹۴در ۸:۰۱ ق.ظ کد خبر:612 تعداد بازديد: 650 بازدید

تعامل مددکاران اجتماعی در سازمانها

image_pdfimage_print

مددکاری اجتماعی پیشینه سنتی و مذهبی کهنی دارد و در بررسی علل ایجاد آن می توان تعالیم مذهبی و اصول اخلاقی را مشاهده کرد. در متون دینی ( ادیان الهی وانسانی ) کمک به همنوع از وظایف مهم و اصلی افراد به حساب می آید. قرآن در آیات خود واحادیث از پیامبر مکرم وائمه کمک به نیازمندان را به جد مورد توجه قرار داده اند. زرتشت کمک رسانی به سالخوردگان وفقرا را مورد تأکید قرار می داد. حضرت عیسی وموسی دراحترام گذاشتن به انسانها زبانزد بوده اند. بودا ، شنتو ، وکنفیسیوس از پیروان خود احترام به همنوع را از مهمترین اهداف خود اعلام کرده اند .
با گذشت زمان وپیدایش مشکلات متعدد ، موسسات وسازمانهایی بوجود آمد وهر سازمان باتوجه به شرح وظایفی که قانون برای آن درنظر گرفته است به حل مشکلات مرتبط با حوزه خود می پردازد. در کشور ما سازمان بهزیستی ، کمیته امداد امام خمینی (ره) سازمان حج و اوقاف ، موسسات ایتام و امور خیریه ، انجمن حمایت زندانیان، سازمان زندانها و مراکز مراقبت بعداز خروج ، ستادیه ، وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و بسیاری دیگر از سازمانها و وزارت خانه ها و حتی مراکز خصوصی توانبخشی بیماران مزمن وسالمندان ، و… از مددکاران به عنوان نیروهای تاثیر گذار وکار آمد بهره می برند .
اگرچه مددکاران با توجه به ساختار سازمانی که در آن فعالیت می کنند نوع خدمات و مددجویانشان متفاوتند اما دریک اصل تشابه دارند وآن کمک به افراد نیازمند است، لذا همکاری مددکاران درتمام مراکز با یکدیگر از عوامل تسهیل گر امداد رسانی می باشد و باعث می شود که مشکل مددجو از جهات مختلف بررسی وحل وفصل شود.
دراین نوشتار مواردی که مددکاران بارعایت آنها منشاء خدمات بهتر وجامع تری می شوند را مرور می کنیم .

۱-اعتماد به همکار :
مددکاران برای اینکه به آنان اعتماد شود باید به سایر همتایان خود اعتماد کنند. اعتماد اولین سنگ بنای یک همکاری خوب وسازنده می باشد.
۲-راز داری :
مددکاران اطلاعات مددجویان را که از سایر همکاران دریافت می کنند نباید افشاء کنند و باید درحفظ ونگهداری آن امانت دار باشند و با حفظ آبروی مددجویان آنان را در صورت لزوم در اختیار مددکاران سایر مراکز قرار دهند.
۳-همکاری در حد توان :
مددکاران ممکن است برای کمک به سایر مددکاران از مراکز دیگر نیاز شود زمان و هزینه ای متقبل شوند. صرف هزینه و انرژی نشانه اهمیت دادن به درخواست همکاران است.
۴-صداقت درمراحل همکاری :
صداقت ازخصوصیات و وظایف ذاتی حرفه مددکاری است و باعث می شود اطلاعات مبادله شده صحیح وسالم باشد و منجر به اعتماد متقابل شود .
۵-هم حسی شغلی :
تا جایی که به روند فعالیت ومقررات سازمانی خللی وارد نمی شود مددکاران باید مشکل سایر مددکاران را دغدغه و چالش پیش روی خود لحاظ کنند. زیرا در این صورت است که می توانند به همکاری همتایان خود ( مددکاران سایر مراکز ) دلگرم باشند .
۶-داشتن دیدگاه التقاطی :
داشتن یک دیدگاه واحد و منحصر باعث کندی همکاری مددکاران و در نتیجه تعلل وکم کاری درکمک به مددجویان خواهد شد. داشتن یک دیدگاه چند گانه و التقاطی باعث می شود مددکاران بهتر تشریک مساعی کنند و راهی برای حل مشکل وهمفکری باهمتایان خود بیابند .
۷-التزام به اصول اخلاقی :
اعتقاد به برابری افراد ، کمک به همنوع ، دستگیری از نیازمندان، همدردی و هم حسی با مددجویان و احترام به تفاوتهای فردی و اعتقادات و احساسات وعواطف مددجویان از مهمترین اصول اخلاقی مددکاران تمام مراکز وسازمانهاست .
۸-التزام به اصول حرفه ای : پذیرش مددجویان و مراجعه کنندگان ، عدم پیش داوری و تصمیم گیری به جای مددجویان ، سعی در درک خواسته ها ، اهداف و انگیزه های مددجویان ، کمک به مددجویان دربیان مشکلات و طرح خواسته ها ، کمک به مددجویان در تدوین نقشه راه، پی بردن به تحمل وظرفیت آنان وکمک به توانمند سازی آنان درمواجهه با مشکلات از مهمترین وظایف حرفه ای مددکاران است .
۹-احترام به همتایان (مددکاران سایر مراکز):
احترام به مددکاران سایر مراکز دولتی و خصوصی باعث بهتر شدن روابط همکاری وبهتر انجام دادن مسئولیتهای مددکاران
می شود، درواقع احترام به همکاران زمینه و بستر سایر شرایط همکاری مناسب می باشد .
۱۰-احترام به قوانین ومقررات سایرمراکز:
سازمانها برحسب شرایط و شرح وظایفی که دارند مجبورند قوانین ومقرراتی وضع کنند که این قوانین درسایر مراکز جاری نباشد. مددکاران سازمانهای مختلف باید به مقررات و قوانین سازمان و مؤسسه ای که همتایان خود در آن مشغول به کارند احترام بگذارند تا چنین احترام وتوجهی ازجانب همکاران نسبت به خود دریافت کنند .
۱۱-حفظ جایگاه اجتماعی مددجویان: لازم است مددکاران درقبال مددجویان خود و مددجویان معرفی شده از سوی سایر مددکاران به گونه ای رفتار کنند که حفظ آبروی اجتماعی آنان در اولویت باشد و نباید همکاری آنان به گونه ای که دیگران متوجه شوند باشد .
۱۲-کسب مهارت وآگاهی ازهمتایان: مددکاران باتوجه به زمینه شغلی متفاوتی که بایکدیگر دارند بهتر است از روند حمایت و پیگیری مشکل مددجویان توسط سایر مددکاران مطلع شوند زیرا این آگاهی میزان انتظار وتوقع آنان را متعادل می کند.
اردشیر مبرم (پژوهشگر علوم اجتماعی )

مطالب مرتبط



ارسال نظر براي اين مطلب مسدود شده است.

Go to TOP