تاریخ انتشار:۱۸ آبان ۱۳۹۴در ۱:۳۹ ب.ظ کد خبر:621 تعداد بازديد: 711 بازدید

فرار دختران

image_pdfimage_print

پدیده ی دختران فراری مشکل بزرگی است که گریبانگر جوامع امروزی شده همه ما تا کنون با مواردی از این پدیده برخورد داشته ایم.
فرار اصولا به علت خستگی از شرایط فعلی فرد و عدم تحمل شرایط است و برای بدست آوردن محیطی بهتر برای ادامه ی زندگیست.
در مورد فرار تحقیقات گسترده ای انجام شده است در این خصوص فرد چون راه برگشتی ندارد خود را مجبور می کند که با شرایط جدید عادت کرده و راه و روشی برای ادامه ی زندگی پیدا کند و به فکر سر پناهی برای محافظت از خود و گاهی بدنبال درآمد و شغلی می رود.
برخی از دختران فراری که به خانواده هایشان باز گردانده می شوند و یا خودشان باز می گردند از سمت خانواده،دوستان و حتی جامعه پذیرفته نمی شوند و با دیدی منفی به آنها نگریسته می شود.
دختران فراری بیشتر از خانواده هایی هستند که در کودکی آسیب های جدی خصوصا از سوی خانواده دیده اند و از سوی خانواده امنیت کافی به آنها داده نشده و در مواجه با شرایط از حمایت های کافی برخوردار نبوده اند و در برقراری روابط عاطفی با والدین خود با شکست روبرو بوده اند.
ناگفته نماند که ترک منزل و فرار از خانه خواست دختران نیست و چه بسا تعداد زیادی از پسران ،زنان و گاهی مردان را نیز در بر میگیرد.
درکشور ما ترک منزل به وسیله ی دختران و زنان بیشتر از پسران مطرح است وآن هم به دلیل حساسیت این مساله در جامعه ی ما میباشد.
افرادی که از منزل فرار میکنند با مشکلات زیادی از جمله فقدان درآمد،به دام افتادن در باندهای مجرمانه،سوءاستفاده ی جنسی،بهره کشی در باند های قاچاق مواد مخدر و کالا،بهره کشی در برنامه ها و فیلم های مبتذل و عضویت در گروه های کژ رفتار مواجه می شوند.
از مهمترین علل فرار می توان سوء رفتارهای جنسی و جسمی والدین و یا اطرافیان،اعتیاد والدین ،طلاق و اتلالات رفتاری-روانی والدین،تنبیه و تحقیر و فشارهای اقتصادی و فرهنگی میتوان نام برد.
گاهی فرار از منزل به دلیل زیر پا گذاشتن مقررات خانوادگی ،در واقع واکنشی انتقام جویانه در مقابل خواست و قوانین خانواده می باشد.
آشفتگی خانواده و فقدان مدیریت مناسب از مهمترین علت های دیگر پدیده ی فرار می باشد.
بررسی ها نشان داده که بیشترین دلیل فرار دختران مشکلات موجود در خانواده ها می باشد،سرزنش های مکرر،بی توجهی به اندیشه و سلیقه ی فرزندان،تبعیض و چند گانگی در رفتار با فرزندان،توجه بیش از اندازه به امور مادی و فاصله گرفتن از ارزش ها و معنویت،وجود اختلالات جدی در روابط بین فردی میان والدین با یکدیگر ووالدین با فرزندان و گاهی میان فرزندان،اعتیاد در خانواده،عوامل اجتماعی و مهاجرت،انحرافات جنسی،از هم گسیختگی خانواده(طلاق-زناشویی مجدد-غیبت یا فوت والدین) فقر خانواده و مشکلات اقتصادی و عقب ماندگی ذهنی افراد میباشد.
بررسی ها نشان داده که دختران فراری اغلب خصوصیات زیر را دارند:
۱-احساس تنهایی و اینکه خانواده آنها را درک نمی کنند.
۲-ناسازگاری آنها با خانواده و شرایط پیرامون.
۳-تلاش جهت رسیدن به یک شرایط آرمانی.
با توجه به مطالب یاد شده پیشنهاد می شود خانواده ها موارد ذیل را در نظر داشته باشند:
-استفاده از خدمات مشاوره ی خانواده در زمانی که احساس می کنند فرزندانشان از شرایط موجود احساس نارضایتی می کنند.
-خانواده درمانی توسط درمانگران زمانی که والدین با هم بر سر تربیت فرزندان اختلافات زیادی دارند.
-افزایش اعتماد به نفس فرزندان و تقویت خود پندارهای مثبت آنها و استفاده از رای و نظر آنها در برنامه ریزی های خانواده.
– شناخت دوستان-وضعیت تحصیلی-علایق و خواسته ها و شناخت سرگرمی فرزندان خود.
-والدین مشکلات رفتاری و روحی خود را بشناسند و آنها را بپذیرند و هرگز فکر نکنند که در تربیت کودکان همه چیز را می دانند و بدون کمک گرفتن از صاحب نظران و بدون مطالعه و…… می توانند مشکلات بین فردی خود و تربیتی کودکانشان را حل کنند.
– فراهم کردن محیطی آرام و صمیمی در خانواده و احترام به فرزندان(خانواده ها بدانند که اگر به صحبت و نظر فرزندان خود گوش ندهند فرزندانشان در بیرون از خانه به دنبال یک گوش شنوا می گردند.)
-استفاده ی بهینه از وسایل ارتباط جمعی.
-شناخت نیازهای عاطفی و احساسی فرزندان با توجه به سنی که در آن قرار گرفته اند و توجه به اصل تفاوت های فردی.
– توسعه ی خدمات مشاوره و مددکاری اجتماعی.

با تشکر اردشیر مبرم( پژوهشگر علوم اجتماعی)
گلاره حکیمی (روانشناس)

مطالب مرتبط



ارسال نظر براي اين مطلب مسدود شده است.

Go to TOP